فرصت ها چون ابر در گذرند

این عبارت علی (ع) از نخستین عباراتی هست که از دوران نوجوانی در پی کشف رمز و راز آن بودم:

فرصت همچون ابر در گذر است؛ پس فرصت های کار نیک را غنیمت شمارید. (پیش از آن که از دست برود، از آن استفاده کنید)

نکته جالب این حدیث را زمانی متوجه می شوید که به آسمان نیمه ابری خیره شده باشید. چون تا وقتی که به آسمان زل نزنید متوجه حرکت ابرها نمی شوید. گویا ابرها حرکت نمی کنند. اما وقتی به ابرهای پراکنده در آسمان خیره می شوید، خواهید دید که با سرعت زیادی در حرکتند.

فرصت ها هم این گونه هستند. تا وقتی که فرصت انجام کاری را داریم، از دست دادن تدریجی آن موقعیت را متوجه نمی شویم. مثل بسیاری از دانشجویان که یادگیری زبان انگلیسی را از دوران مدرسه به دوران دانشگاه به تعویق انداخته اند و در دوران دانشگاه نیز قول می دهند که از ترم بعد، حسابی یادگیری زبان را شروع کنند. و در نهایت همان دانشجو در مقاطع بالاتر، تکلیف درسی اش که ترجمه یک متن انگلیسی هست را به گوگل ترنسلیت حواله می کند و یا به دست مترجمانی می سپارد که آنها نیز می دانند که این متن کار کلاسی دانشجوست و استادش به دلایل مختلف بزحمت پاراگراف یا صفحه اول ترجمه را خواهد خواند، آنها نیز با این تفاسیر احتمالا زحمت ترجمه را بدست جناب گوگل ترنسلیت می سپارند. از قضا این استاد گرانقدر ترجمه کتابی را شروع کرده بوده است که می خواسته هم با یک تیر دو نشان بزند (ترجمه کتاب و تکلیف دانشجو) و هم دانشجویان را در یک امر فرهنگی ترجمه سهیم کند! کتاب ترجمه و منتشر می شود و سال بعد استاد این کتاب نفیس را به عنوان منبع کلاسش به دانشجویان جدید معرفی می کند! دانشجویان از ترس نمره و غیره کتاب را می خرند. معدود کسانی که دستی بر آتش ترجمه داشته باشند به وضوح متوجه ترجمه ناقص می شوند. اما فاجعه اینجاست کسانی هم با خواندن این نوع کتاب، احساس می کنند سطح هوش و تحلیلشان در حدی نیست که بتوانند محتوای کتاب و منظور نویسنده را متوجه شوند.

بنظرم اگر از فرصت هایی که داریم در جهت یادگیری و تقویت مهارت های مهم و تاثیر گذار زندگی مان بهره بجوییم، نه تنها خودمان رشد می کنیم و از دستاورد های آن مهارت بهره مند می شویم، بلکه جامعه نیز رشد می کند و همه منتفع می شوند.

 

لطفا به این مطلب امتیاز دهید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *